“மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்
வேலைநீ வாழி பொழுது.”
Live, O you evening are you (the former) evening? No, you are the season that slays (married) women.
123. Lamentations at Eventide
பொழுதுகண்டிரங்கல்
Love (காமத்துப்பால்) · The Post-marital love (கற்பியல்) · kurals 1221–1230
Show beside each kural
“புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்
வன்கண்ண தோநின் துணை.”
A long life to you, O dark evening! You are sightless. Is your help-mate (also) as hard-hearted as mine.
“பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்
துன்பம் வளர வரும்.”
The evening that (once) came in with trembling and dimness (now) brings me an aversion for life and increasing sorrow.
“காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து
ஏதிலர் போல வரும்.”
In the absence of my lover, evening comes in like slayers on the field of slaughter.
“காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்
மாலைக்குச் செய்த பகை.”
What good have I done to morning (and) what evil to evening?
“மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
காலை அறிந்த திலேன்.”
Previous to my husband's departure, I know not the painful nature of evening.
“காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்.”
This malady buds forth in the morning, expands all day long and blossoms in the evening.
“அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்
குழல்போலும் கொல்லும் படை.”
The shepherd's flute now sounds as a fiery forerunner of night, and is become a weapon that slays (me).
“பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு
மாலை படர்தரும் போழ்து.”
When night comes on confusing (everyone's) mind, the (whole) town will lose its sense and be plunged in sorrow.
“பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை
மாயும்என் மாயா உயிர்.”
My (hitherto) unextinguished life is now lost in this bewildering night at the thought of him who has the nature of wealth.