“மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.”
I would hide this pain from others; but it (only) swells like a spring to those who drain it.
117. Complainings
படர்மெலிந்திரங்கல்
Love (காமத்துப்பால்) · The Post-marital love (கற்பியல்) · kurals 1161–1170
Show beside each kural
“கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.”
I cannot conceal this pain, nor can I relate it without shame to him who has caused it.
“காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.”
(Both) lust and shame, with my soul for their shoulder pole balance themselves on a body that cannot bear them.
“காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.”
There is indeed a flood of lust; but there is no raft of safety to cross it with.
“துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.”
He who can produce sorrow from friendship, what can he not bring forth out of enmity ?
“இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.”
The pleasure of lust is (as great as) the sea; but the pain of lust is far greater.
“காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.”
I have swam across the terrible flood of lust, but have not seen its shore; even at midnight I am alone; still I live.
“மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.”
The night which graciously lulls to sleep all living creatures, has me alone for her companion.
“கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.”
The long nights of these days are far more cruel than the heartless one who is torturing me.
“உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.”
Could mine eyes travel like my thoughts to the abode (of my absent lord), they would not swim in this flood of tears.